• BIST 106.668
  • Altın 140,816
  • Dolar 3,5391
  • Euro 4,0642
  • Erzurum 31 °C
  • İstanbul 29 °C
  • Ankara 28 °C

BU GÖZLÜKTEN HEPİMİZE LAZIM!

Vahdet Nafiz Aksu

Stephen M. R. Sovey'in, 'Her şeyi değiştiren tek şey güven ' adlı kitabında şöyle bir öykü var:

Montana’da balığa gittiğimde bana rehberlik yapan balıkçı, nehre doğru bakarak “Ne görüyorsun, söyle,” dedi.
Çok güzel bir nehir ve suyun yüzeyinden yansıyan güneşi gördüğümü söyledim.
“Hiç balık görüyor musun?” diye sordu.
Göremiyorum, dedim.
Bunun üzerine rehberim bana polarize camlı bir gözlük uzattı. “Tak şunu,” dedi.
Bir anda her şey inanılmaz şekilde değişik görünmeye başladı. Nehre baktığımda suyun içini görebildiğimi fark ettim.
Ve balık görüyordum… Bir sürü balık!
Müthiş heyecanlanmıştım.
Aniden, önümde daha önce hiç görmediğim inanılmaz fırsatlar açıldığını hissettim.
Aslında o balıklar hep oradaydı, ama ben bu gözlüğü takana kadar görüş alanımın dışında kalmışlardı.

Öyküyü okuduğumun ertesi günü evden çıkarken içimden bir ses kulağıma fısıldadı:
‘Gözlüğünü takmayı unutma!’
Hiç itirazsız taktım ‘polarize farkındalık gözlüğü’ nü
Her zaman geçtiğim yollardan geçtim. Her zamanki kalabalıklara karıştım.
O da ne?
Bana günaydın diyen kapıcının yüzündeki gülümseme ne kadar sıcak, samimi, içten…
Hemen aynı saatlerde çıktığımız için her sabah karşılaştığım üst komşum bugün niye sevecen bakıyor bana? Hal hatır soruşunda sanki ilave bir incelik, daha fazla bir zarafet var!
İşyerinde herkes bugün ‘düzünden kalkmış.’ Güvenlikçinin duruşu daha bir güven veriyor, çaycının ilk çayı sanki Erzurum’da semaverde demlenmiş.
‘Hayırdır, bayram mı seyran mı, nedir bu hal’ diye içimden geçirdim.
Sabah bana ‘gözlüğünü unutma’ diyen ses cevap verdi.
‘Gözlüğüne sahip ol!’

Telefonda ‘Ah nerede eski dostluklar, dost mu kaldı bu zamanda… Herkes birbirinin kuyusunu kazıyor. Herkes sabahtan akşama kadar ‘kardeşinin ölü etiyle karnını doyuruyor’ diye dert yanan dostuma ‘polarize farkındalık gözlüğü’ nü tavsiye ettim.
‘Aman varsa hemen tak, yoksa hemen al’ dedim.
Birkaç gün sonra aradı, nefes nefese anlattı: ‘Meğer hayat nehrinde eski dostlar, kırmızı pullu alabalıklar gibi kulaç atıp duruyormuş da benim haberim yokmuş. Gözlüğü takar takmaz gördüm hepsini… Bakamayan, göremeyen, fark edemeyen benmişim.
Aradım, uğradım, el sıkıştım hepsiyle.’

Hayat gerçekten fırsatlar sunuyor, her gün çeşit çeşit ambalajlarda.
‘Rezzak’ın rızk tevziatı aksar mı hiç, güneş doğudan doğup, batıdan battığı sürece.
Yeter ki fırsatları azimle, cehtle kovalayalım; rızk oltasını doğru nehirlere, denizlere sallayalım.
‘Oltanın balığı bulması baht ile değildir sadece, ceht iledir’ gerçeğini unutmadan…

Aslında var oldukları halde görüş alanımız dışında kalan ne kadar çok şey var.
Öykü bunu bir kere daha fark ettirdi bana.
Gözlüksüz göremediğimiz nice güzellikler, nice farklılıklar, nice incelikler…
Üstelik etrafımız gözlükçü dükkânlarıyla doluyken, yanımızda gerekli gözlükler varken.

  • Yorumlar 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
    Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
EDİTÖRÜN SEÇTİKLERİ
    Tüm Hakları Saklıdır © 2012 Erzurum Olay | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
    Tel : 0 532 414 82 11 0 538 776 25 25