MÂİDE-32: "Kim bir canı, bir başka can karşılığında veya yeryüzünde fesat çıkarmasına karşılık olmaksızın öldürürse, bütün insanları öldürmüş gibi olur. Kim de bir insanın hayatını kurtarırsa, sanki bütün insanların hayatını kurtarmış olur." ayetiyle mâsum insanların kanlarının dökülerek öldürülmesi, insanlara ve müslümanlara kesin yasaklanırken;

 

İnançları yüzünden Mısır'da acı çeken Beni İsrail Oğulları, Hz Musa önderliğinde Filistin'e dönüşlerinde, Tur Dağı'nda yani Tur-i Sina'da, Hz. Musa'ya bildirilen ve Kitab-ı Mukaddes'in (Tevrat'ta) esasını oluşturan "on emir"den birisinin "İnsanları öldürmeyin" ilâhî hükmü yer alırken;

 

Hz. İsa Matta İncili'nde; "Kötüye karşı koyma ve senin sağ yanağına kim vurursa, ona öteki yanağını da çevir. Ve eğer biri seninle mahkemeye gidip, senin gömleğini almak isterse, ona abanı da bırak. Ve kim seni bir mil gitmeye zorlarsa, onunla iki mil git''diyerek, insanlara sevgi ve barışı tebliğ ve telkin ederken;

 

"Bütün kötülüklerin kaynağı aşırı ihtiras ve arzulardır. Aşırı ihtiraslar, arzu ve acılarından arınanlar, Nirvana'ya ulaşarak ebedî saadete ererler" diyen Buda ve Buda öğretisinin, beş temel esaslarından birincisinde "Zarar verme. Adam öldürme" ahlâkî kuralı yer alırken;

 

İlâhî tüm bu emir ve yasaklara rağmen üç semâvî dinin mensubu bazı müslümanlar, yahudiler, hıristiyanlar ve beşeri bir tabiat dini olan budizm ve "Buda öğretisinin"müntesipleri budistler, neden ve niçin şiddete yönelerek kan dökerler? Neden ve niçin mâsum insanları, hâlâ öldürmeye devam ederler? Bunun her halde bir izâhı olmalı!