Sosyal medyada görsellerle de desteklenerek yapılan “x (-ler) ziyaretimize geldi” yahut “nazik ziyaretleri için teşekkür ederiz” paylaşımları tabiri caizse artık cılkından çıktı.

Ülkede, üst makamlara yapılan atamalar dahil, kişi göreve başladığı gün makam odasından kat kat merdivenlere kadar çiçeklerle donatılması, “hayırlı olsun!” ziyaretlerinin günlerce aylarca sürmesine haberler ve bu tür sosyal paylaşımlarla tanık oluyoruz.

Öyle ki, şahıs görevden alınıyor, ziyarete geç kalanların haberlerine bile rastlarız.
Erzurum’da da bu durum pik seviyelerde.

Eee zaman PR devri.

Kimler kimlerle görüşüyoruz...

7/24 çalışıyoruz Allah’a şükür...

Sen onu bir de makam çaycılarına sor

İşin esprisi bir yana;

Mülki idareden belediyelere, üniversitelerden hastanelere, hemen hemen bütün kurum ve kuruluşlara.

Paylaşımlar ya kurumlar, özellikle de makamlar (PR çalışanlarınca) ya da ziyaretçiler tarafından yapılıyor.

Yapılan analizlere göre, paylaşımların arka planındaki nedenler şu şekilde sıralanıyor:
Kurumsal ve Siyasi Görünürlük: Özellikle kamu görevlileri, siyasetçiler ve iş insanları bu paylaşımları kimlerle iletişimde olduklarını göstermek ve "çalışıyor/ziyaret ediliyor" imajı çizmek için yaparlar.

Güç ve İlişki Gösterisi: Belirli bir çevredeki etkileşimleri belgeleyerek sosyal sermayeyi sergileme aracıdır. "Kimlerle bir araya geliyoruz?" mesajı verilir. O paylaşımlar, ziyareti yapan bazı uyanıklara da referans vesikası...

Dijital Nezaket: Bazı kullanıcılar için bu, kendilerini ziyaret eden kişiye karşı bir teşekkür borcu veya misafirperverlik göstergesi olarak görülse de, mahiyet ve fazlası yine güç göstergesi olarak değerlendirilebilir.

Artık anlamsız bulunan bu nümayişi toplumsal olarak bırakalım da işimize bakalım.
Söz konusu ziyaretler ve dolayısıyla paylaşımlar, geleneksel nezaket kuralları çerçevesinde yeni makam veya mülk sahiplerini tebrik etmek amacıyla yapılan, ancak bazen aşırı yoğunlukla zaman ve enerji kaybına yol açabilen toplumsal etkileşimlerdir.

Bu ziyaretler, samimi tebriklerin yanı sıra iş odaklı olmayan sohbetler nedeniyle kurumsal verimliliği de düşürüyor.

Analistler, gelinen noktayı şu şekilde anlamsız buluyor;
İçerik Eksikliği: Genellikle bir masa başında veya kapı önünde çekilen bu fotoğraflar, takipçi için herhangi bir bilgi veya değer üretmez; sadece "orada olduklarını" kanıtlar.

Aşırı Tekrar: Aynı kalıpların ("Nazik ziyaretleri için...", "Fikir alışverişinde bulunduk") sürekli kullanılması, samimiyetten uzak ve mekanik bir görüntü oluşturuyor.

Özel ve Genel Ayrımının Kaybolması: Kişisel bir görüşmenin neden tüm dünyaya duyurulması gerektiği sorusu, sosyal medya yorgunluğu yaşayan kullanıcılar için bir anlam karmaşasına yol açar.

Kısacası, bu paylaşımlar çoğu zaman bir iletişim stratejisi veya protokol zorunluluğu olarak yapılsa da, genel izleyici kitlesi için "içeriksiz birer dijital gürültü" olarak algılanıyor.