"Kürtleri sevmeyen bir Türk varsa Türk değildir. Türkleri sevmeyen bir Kürt varsa Kürt değildir" diyordu Ziya Gökalp yüz yıl öncesinden. Ölüm gününde Atatürk'ün benim fikir babam dediği büyük mütefekirimiz Ziya Gökalp'ı rahmetle ve minnetle anıyorum. Dün; Türklerin ve Kürtlerin birlikteliğini ve kardeşliğini sinsice ayrıştırmaya yeltenen emperyal güç odakları, bugün de aynı güçlerdir ve bugün aynı emperyalist güçler dün kurguladıklar aynı oyunun yine peşindeler. Aynı kaderi, aynı tarihi paylaşan ve aynı milletin ortak evlatları olarak birliğimizi, dirlik ve düzenimizi bozmaya kalkışanlara karşı, Türkler ve Kürtler birlikte yaşamaya mecbur ve  mahkûmdurlar. 

Büyük sosyoloğumuz merhum Ziya Gökalp der ki; "Türklerle Kürtler bin senelik ortak din, ortak tarih, ortak bir coğrafya neticesi hem maddi, hem manevi bir surette birleşmişlerdir. Bugün ise müşterek düşmanlar, müşterek tehlikeler karşısında bulunuyorlar. Bu tehlikelerden ancak müşterek bir azim ile kurtulabilirler. O halde büyük bir kanaatle diyebiliriz ki bu iki halkın birbirini sevmesi her iki taraf için hem dinî hem siyasi bir fariziyedir. Kürtleri sevmeyen bir Türk varsa Türk değildir, Türkleri sevmeyen bir Kürt varsa Kürt değildir.”