"Çekilen bayrak bir daha inmez" diyen Mehmet Emin Resulzâde'nin izinde yürüyen Eiçibey; kardeş ve soydaş Azerbaycan’ın bağımsızlık mücadelesinin simge ismi, Türk dünyasının inançlı ve çilekeş lideri. Onun hayatı, sadece bir siyasetçinin sıradan mücadelesi değil; rüyalarını gerçeğe dönüştürmeye adamış bir milletin vicdanıdır. ​​Tarih bazı insanları sıradan bir çağın şahidi olarak değil, bir devrin mimarı olmak için görevlendirir. İşte Elçibey de Türk dünyasının o nadir ve övünç kaynağı seçkin liderlerindendi.

Elçibey; demirperdenin çelikten duvarları arkasında dondurulmak istenen bir millete, kimliğini, dilini, tarihini ve en önemlisi "özgürlük" fikrini yeniden hatırlatan çok derin bir tarih bilincinden ve köklü bir inançtan besleniyordu.
​
​O cetvelle çizilen sınırların gönüllerdeki ve akıllardaki kardeşliğimizi ayıramayacağını savunurdu. Bakü ne kadar hürse, esaret altındaki bütün bir Türk dünyasının da hür olmasını hayal ederdi. Bu dava, onun için ne günlük politikanın bir malzemesiydi ne de ucuz bir çıkardı; o, zindan ve işkencelerden geçen tüm ömrünü adadığı mukaddes bir inançtı.

​​Onun Türkiye sevgisi efsaneydi. Türkiye’ye geldiğinde Anıtkabir’i ziyareti sırasında deftere yazdığı "Men Atatürk’ün esgeriyem" sözü, sadece bir liderin diğerine duyduğu hayranlık değil, ortak bir medeniyetin ve kader birliğinin haykırışıydı. O, Türkiye’yi büyük bir çınar, Türk dünyasını ise o çınarın kökleri olarak görürdü.

​Bugün aramızdan ayrılışının üzerinden yıllar- seneler geçti. Ancak Elçibey’in ektiği o özgürlük tohumları, bugün bağımsız, özgür ve gururlu bir Azerbaycan olarak boy vermektedir "Karabağ olmadan Azerbaycan olabilmez" diyen Elçibey Karabağ'ın özgürlüğünü göremedi. Cebinde serveti olmayan ama yüreğinde bütün bir Türk dünyasını taşıyan derviş ruhlu ziyali bir liderdi. Onu rahmetle, minnetle ve özlemle anıyoruz.

Ruhun şad, mekânın cennet olsun Büyük Bey.