Kendim mi tedavüle soktum, yoksa bir yerlerden mi not ettim, hatırlamıyorum. Eski yazılarımda “beyanat kalkınmacılığı” kavramını epeyce kullanmıştım.

Bugün yapay zekânın sınırsız metin düzenleme ve görsel yaratma imkânlarının büyük bir iştahla kullanıldığı dijital meydanların rengârenk manzarasına baktığımda, bu kavrama ne kadar haklı bir zeminde başvurduğumu çok daha net görüyorum. Hemen belirteyim: Yapay zekâ öncesinde ortaya attığım bu özgün kavram, artık bugünü tarif etmekte yetersiz kalıyor.

Bugün dijital dünya, lüzumsuz lafın çok, iş ve eylemin nadirattan olduğu devasa bir umursamazlar yurduna, tembeller diyarına dönüşmüş durumda. Bedenlerinin altıncı uzvu hâline gelen akıllı telefonlarıyla gün boyu derya deniz laf üreten, ancak ortaya zerre miktarda kalıcı ve faydalı bir eser koymayan kopyala-yapıştır uzmanı dijital gönüllü mesai erbabı bakımından çok zenginiz.

Boş laf üretme makinesine dönüşen sanal âlemde; fikir namusu, derinlik ve nitelikli emek maalesef gürültünün arasında kaybolup gidiyor.

İcraatın yerini ham hayallerin, aşırılmış önerilerin; somut projelerin yerini ise hamaset dolu açıklamaların aldığı bu düzende eylemsizlik, aksiyona galip geliyor. Meşhur olma şehveti, yararlı iş görme çabalarını gölgede bırakıyor.

Tez zamanda beyni devre dışı, fikri işlevsiz, gayreti garip bırakan bu cendereden kurtulmamız lazım.

Şehrin gelişmesi, memleketin daha da ileri gitmesi için dilimizden düşürmediğimiz “az laf, çok iş” sihirli cümlesini sadece çalışma odamın duvarına değil, beynime de nakşettim ben. Hayat felsefesi yaptım.

Dost meclislerinde söz bana düşerse hep derim ki: “Her akşam başınızı yastığa koyduğunuzda ‘Ben bugün Allah için ne yaptım, vatan millet için ne yaptım?’ sualini sorduktan sonra bir virgül koyup ‘Ben bugün şehrim için ne yaptım?’ cümlesini de ekleyin lütfen.” Gelin yazının hatırına bir ilave yapalım: “Ne yapmadım ki, onlarca paylaşım salladım!’ demeniz vallahi kurtarmaz! İllaki aksiyon, aksiyon, aksiyon!”