ALANYA’DAN MESLEK YASASI ÇAĞRISI

Bir şehirde su kesilir, gazeteciye telefon gelir.

Bir mahallede yol yapılmaz, yine gazeteci aranır.

Vatandaş, sesini duyurmak için bize ulaşır.

Biz de gider, sorar, araştırır, yazarız.

Peki, başkasının derdini duyurmak için çalışan gazeteci, kendi derdini kime anlatacak?

*

Alanya’daki 6. Küresel Medya Çalıştayı’nda biraz da bunu konuştuk.

Memleketin farklı yerlerinden gelen meslektaşlarımızla aynı masaya oturduk.

Herkesin anlatacak bir şeyi vardı.

Toplantılar bittiğinde önümüzde on beş maddelik bir bildiri vardı.

İlk sıraya da yıllardır dile getirdiğimiz bir talep yazıldı.

'Basın Meslek Birliği Yasası çıkarılmalı'

*

Küresel Gazeteciler Konseyi Genel Başkanı Mehmet Ali Dim’in bu işin peşinden nasıl koştuğunu yakından görüyorum.

Meslek yasasının çıkarılmasını kendine şiar edinmiş.

Hiçbir maddi destek beklemeden meslektaşlarının sorunlarına çözüm arıyor.

Görüşüyor,

Kapı çalıyor,

Gazetecileri bir araya getiriyor.

Bir görüşmeden sonuç çıkmadığında meseleyi bırakıp gitmiyor.

Benim kıymet verdiğim tarafı da bu.

Bir talebi dile getirmek kolay.

O talebi yıllarca gündemde tutmak emek ister.

*

Şimdi bir de haber merkezine bakalım.

Akşam olmuş, muhabir sahadan dönmüş.

Elinde notları, fotoğrafları var.

Haberde adı geçen kişiyi arıyor, onun da ne diyeceğini soruyor.

Oturup haberini yazıyor.

Bir süre sonra bakıyor ki saatlerce uğraştığı haber başka bir yerde yayımlanmış.

Adı yok, gazetesinin adı yok.

Ertesi sabah yine kalkıp haberin peşine düşecek.

Bizim telif dediğimiz meselenin sahadaki karşılığı işte bu.

*

Bildirgedeki resmî ilan, basın kartı ve çalışma koşulları da bir gazetenin günlük hayatına dokunuyor.

Bunların her birini ayrı ayrı tartışabiliriz.

Ama o tartışmaların sonunda muhabirin hayatında ne değişecek?

Ay sonunda ücretini alabilecek mi?

Bir haber yüzünden işini kaybetme korkusu yaşamadan çalışabilecek mi?

Mesleğe yeni başlayan bir gence vereceğimiz cevap, bence bu sorularda saklı.

*

Basın özgürlüğünü de biraz buradan konuşmak lazım.

Vatandaş, mahallesinin yolunu sormamız için bizi arıyorsa o soruyu yetkiliye rahatça sorabilmeliyiz.

Aldığımız cevabı da olduğu gibi yazabilmeliyiz.

Bize düşen, haberi doğru yapmak ve haksızlık etmemek.

Gazetecinin meslek güvencesi dediğimiz şey, günün sonunda o telefonun öbür ucundaki vatandaşın haber alma hakkını da ilgilendiriyor.

*

Mehmet Ali Dim’in çabasıyla bu mesele Alanya’da bir kez daha açıkça konuşuldu.

Şimdi bize düşen, çalıştay bitti diye konuyu kapatmamak.

Farklı gazetelerde yazabiliriz.

Aynı habere farklı yerlerden bakabiliriz.

Ama bir meslektaşımızın emeği ya da haber yapma hakkı söz konusu olduğunda yan yana durabilmeliyiz.

Alanya’dan döndük.

Bildirge yayımlandı.

Şimdi gözümüz Meclis’te.

Yıllardır başkalarının taleplerini haber yapan gazetecilerin bu talebi, Meclis’in gündemine ne zaman gelecek?