YOLSUZLUĞA BULAŞANLAR, TÜYÜ BİTMEMİŞ YETİMİN HAKKINA EL UZATANLAR

Tarih sadece şeref ve haysiyeti mizacının ayrılmaz bir parçası haline getiren ender şahsiyetlerin örnek davranışlarını yazmaz; kendisine onur ve itibar bahşeden, makam ve mevki kazandıran değerleri üç günlük dünya malına değişen karakter fukaralarını da kaydeder.

Gazâlî’nin,Nasîhatü’l-Mülûk (Devlet Başkanına Öğütler) adlı eserinden not ettiğim şu ibretli hadise ezberimdedir:

Abbasî Halifesi Mansur’un halkı kabul gününde bir kişi huzura çıkıp halifenin yakın dostu Ammâr b. Hamza’nın tüm sermayesini ve malını elinden aldığını iddia ederek şikâyetçi olmuş. Halife Mansur, adalet gereği Ammâr’a yerinden kalkmasını ve iddia sahibiyle eşit şartlarda yargılanmak üzere yan yana durmasını emretmiş.

İşte tam o anda Ammâr, tarihe geçecek bir asalet sergileyerek şöyle demiş: “Ey Müminlerin Emiri! Şayet iddiası doğruysa onunla niçin çekişeyim? Eğer o mal benimse —ki benimdir— bu hususta onunla davalaşmam, hepsini ona bağışladım. Çünkü ben, Müminlerin Emiri’nin bana ikram ettiği itibarı ve şerefi hiçbir mal ve mülkle değişmem!”

Böyle sağlam karakterli dostlara sahip olmaktan büyük devlet mi olur devlet adamlarına!

Bir yanda devletin, milletin, yöneticinin kendisine sağladığı itibarı ve şerefi hiçe sayıp toprak doyurasıca gözlerini paraya pula diken tamahkâr zavallılar... Diğer yanda bütün malını, mülkünü, servetini kendisine ikram edilen itibar ve şeref uğruna feda etmekten kaçınmayan demir nefisli, çelik karakterli hakiki dostlar... Allah sayılarını artırsın.

Bir yazımda dile getirdiğim gibi, devlet ve millet hizmetine baş koyanlar, çamurlu çelpeşli bir yolda beyaz elbiseleriyle yürüyen insana benzer. Her atılan adım dikkatli, her yürüyüş istikamet üzere olmalı ki çok da uzun olmayan hayat yolu kire, pasa, günaha bulaşmadan tamamlanabilsin.

Ne yazık ki, midemizi bulandıracak boyutlara ulaşan yolsuzluklara tanık oldukça, temiz toplum ve temiz siyaset özlemimizin aynı zamanda devlet için bir beka meselesi olduğuna kanaat getiriyoruz.

Özellikle siyasetteki kirlenme alametleri millî bünyede ciddi hasara yol açıyor, millî hasletlerimizi tarumar ediyor. Hele şu bazı belediyelerin perişanlığına bakın! Halleri, temizlemekle mükellef oldukları kanalizasyonlardan beter hale gelmiş; burnumuz düştü düşecek!

Borsadan yayılan şehevî rant kokusu en temiz sandığınız nefisleri esir almış, vicdanlara kezzap dökmüş. Nice yiğit görünümlü siyaset cengâverini lanetli şeytana esir kılmış. Eyvahlar olsun!

Siyaset tarlasının adeta yolsuzluk ve hırsızlık fideliği haline gelmesine seyirci kalamayız. Haksızlıklar karşısında “bu benim hırsızım” deyip susarak dilsiz şeytan olamayız! Habis bir ura dönüşen yolsuzluk ve hırsızlık vakalarına güçlü bir neşter vurma zamanıdır.

Öncelikle siyasetin kendisini temizlemesi, “temiz toplum” kutlu hedefi için atılacak ilk adımdır.

Bu yüzden, yaşanan son fon rezaletinin ardından Sayın Cumhurbaşkanımızın ortaya koyduğu kararlılığı ifade eden “Yolsuzluğa bulaşanlara, tüyü bitmemiş yetimin hakkına el uzatanlara hiç acımayacağız; onlarla vedalaşacağız” sözlerini çok önemsiyor ve altını çiziyorum.

Bu anlayış, siyasetin ve tüm toplumsal dinamiklerin ortak iradesine dönüşmelidir. Tüm siyasi partilerin kendi tarlalarını, bostanlarını zararlı otlardan, ihtiras, tamahkârlık, açgözlülük haşerelerinden temizleme seferberliğine girişme zamanıdır.

Daha şimdiden, üye kaydında, delege, ilçe ve il yönetim kurulu belirlemesinde, özellikle de belediye başkanı ve milletvekili adayı tespitinde daha dikkatli ve titiz olalım. En azından kızına damat, oğluna gelin seçerken gösterilen özen, parayı pulu yönetecek kadrolara da gösterilmelidir, değil mi? Böyle yaparsak, büyük ekseriyeti dürüstlüğünü ispatlamış kadroların sayısını artırmış, sonradan başımıza dert olan çürük elmaları tamamen ayıklamış oluruz.

Ey milletin geleceğine hükmeden yetkililer: Hırsızı, uğursuzu, liyakatsizi, mesleksizi, eli eğriyi, dili sivriyi, beli gevşeği değil partinin içine, bahçe kapısına bile yaklaştırmayın, gözünüzü seveyim!