Bir Gün Değil; Pazar

Cumartesi Akşamı

Saat tam belli değil. Ama his net: yarın Pazar.

Çay biraz daha geç içilir, uyku biraz ertelenir.

“Yarın erken kalkmam lazım” cümlesi iptal edilmiştir.

Planlar kafada yapılır: kahvaltı, ev toparlama, çocuklarla ilgilenme, kendine vakit.

Hepsi aynı anda. Hiçbiri kesin değil.

Ve herkes bilir ki, Pazar gelince bir şekilde hepsi yapılacaktır… ya da denenecektir.

________________________________________

Pazar Sabahı

Uyanılır ama kalkılmaz.

Gözler açık, zihin kapalı.

Yevmiye yok. Ama mesai var.

Kahve yapılır. Bir yudum: “İyi… idare eder.”

Çocuklar sessizliği bozmaz; aksine Pazar’ı renklendirir:

– “Anne, bak ne yaptım!”

– “Bunu giyebilir miyim?”

Her cevapta biraz sabır, biraz gülümseme.

Mutfakta cesur tarifler denenir.

“Bu tutar mı?”

Tutar.

Ya da: “Bir dahaki sefere başka bir şey deneriz.”

Bazen başarısızlık da Pazar’ın bir parçasıdır; en azından mutfakta kahkaha vardır.

________________________________________

Pazar Görevleri

Ruhunu bozmadan yapılacaklar vardır: ekmek, birkaç küçük ihtiyaç, belki bir tatlı sürpriz.

Ama asıl Pazar: tüm birikmiş görevlerin günü.

Camlara silikon çekilir, bozuk musluklar tamir edilir, yanmayan lambalar değiştirilir.

Ertelediğimiz tüm küçük işler bugün üstlenilir.

Ve kimse şikâyet etmez; çünkü Pazar çalışkan ama naziktir.

Yolda olmak yeterlidir: bir park, sahil veya sadece aynı sokaktan yavaş geçmek.

Görülecek küçük şeylerdir: yeni açmış bir çiçek, aynı banka oturan başka bir aile, keyfi yerinde bir köpek.

Hepsi Pazar’ın tatlı sürprizleri.

________________________________________

Pazar Çalışıyor

Pazar çalışkandır, ama bunu gizler.

Ev toparlanır, iş yapılır, ama yarım bırakılır.

Dinlenilir, ama yetmez.

Çocuklar enerjilerini bırakır, oyuncaklar salonu ele geçirir.

Eşler kendi planlarını hatırlatır:

– “Bu akşam ne yemek var?”

– “Bilmiyorum, Pazar.”

Herkes küçük zaferlerle yetinir: “Bugün en azından acele etmedim.”

Ve Pazar sessizce, biraz gururlu, biraz yorgun: “Ben yine hallettim,” der.

________________________________________

Akşam ve Sonrası

Akşamüstü bir ağırlık çöker.

“Bir dahaki Pazar” denir.

Kimse itiraz etmez.

Pazar biter.

Ama bitmiş sayılmaz.

Çünkü asıl yeri bir sonraki Cumartesi akşamıdır.

Orada yeniden başlar.

Ve gülümsetir:

“İyi geçti.”

Tam doğru değildir belki. Ama yeterince güzeldir.

Pazar, gizli mesai günümüzdür; çok çalışır ama kimseyi üzmez.