Allâh aşkına, devletimizin kurucusu ve milli kahramanımıza bir Fâtihâ bile esirgenecek ve okunmayacaksa, bu ülkede acaba kime ve kimlere Fâtiha okunacak; rahmet dilenecek? Şâyet ülkemizin diğer camilerinde de bu uygulama yapıldıysa Diyânet'i esefle ve şiddetle kınıyorum. Nedir bu kindâr zihniyet? Bu zihniyetle bu üllkede tesânüt sağlanabilir mi? Milletimizin ortak değeri Atatürk'ün mânevi şahsiyetine yapılan böylesi bir saygısızlığı kabul etmek mümkün değil. Günâh yahu günâh! Adam biraz Allâh'tan korkar... Atatürk'e karşı Çanakkale Zaferi'nde aynı tavır, Büyük Taarruz'da aynı tavır, cumhuriyetin ilânında aynı vurdum duymaz ve görmezden gelinen tavırlar. Diyânetçe her halde tüm bunların ve zamirlerinde ne var ise, hep yok farzedilen Atatürk'ün kişiliğinin ve şahsına karşı sergilenen olumsuzlukların, kurumsal bir izâhı olmalı ve yapılmalı.

 

Varsa nedir bu kadar kin? Nedir bu kadar öfke? İnancımızda "Ölülerinizi hayırla yâd edin" denilmekte ve yine koca derviş Yunus "Gönüllerden giderdik kini / Kini olanın yoktur dini" diyor. Malazgirt Zâferi'nde Alpaslan'a, İstanbul'un Fethi'nde Fâtih'e dilenen rahmet ve esirgenmeyen mağfiret, ki yapılanlar doğrudur. Neden ve niçin M. Kemal Atatürk gibi müstesnå bir vatan evlâdından esirgenir? Hakikaten Diyânet'in bu aymazlığını kabul etmek ve anlamak hiç mümkün değil. Varlığını Atatürk'e borçlu Diyânet; insanî ve islâmî görevini yerine getirmese de, lâkayd davransa da, ölüm yıl dönümünü es geçse de, milletimizin samimi ve içten hayır -duaları Atatürk'e yeter.

 

Rûhu şâd olsun.