ERZURUM’UN KAHVESİNDEN DÜNYAYA BAKMAK

Dünya yine Ortadoğu’dan gelen haberlerle çalkalanıyor.

ABD, İsrail ve İran arasında yükselen gerilim, uluslararası siyasetin en sıcak başlıklarından biri haline gelmiş durumda.

*

Televizyon kanallarında haritalar açılıyor.

Uzmanlar konuşuyor.

Askeri analizler yapılıyor.

Kimi ‘büyük savaş kapıda’ diyor,

Kimi bunun sadece bir güç gösterisi olduğunu söylüyor.

*

Ama insan bazen büyük başkentlerin gürültüsünden uzaklaşıp Anadolu’dan bakınca meseleleri daha farklı görmeye başlıyor.

Mesela Erzurum’dan…

Bir gün şehrin eski kahvehanelerinden birinde oturup gündemi dinlerseniz, dünyanın en karmaşık meselelerinin bile birkaç cümleye sığdırıldığını görürsünüz.

*

Çayın buharı yükselirken, masalardan biri mutlaka dış politikaya bağlanır.

Birisi gazeteden okuduğu haberi anlatır:

‘ABD, İsrail, İran… Ortalık iyice gerilmiş.’

Diğeri başını sallayıp kısa bir cümle kurar,

‘Bu dünyanın aklı çok ama huzuru az…’

*

Aslında o sade cümle, saatlerce süren televizyon tartışmalarından daha fazla şey anlatır.

Çünkü Anadolu insanı savaşın ne demek olduğunu bilir.

Bu topraklar cepheler görmüş, yokluk görmüş, evlatlarını savaşlara uğurlamış bir milletin hafızasını taşır.

Belki de bu yüzden Erzurum’un kahvesinde kimse savaş ihtimali karşısında heyecanlanmaz.

Aksine herkes aynı şeyi söyler:

‘Savaşın kazananı olmaz.’

*

Bugün İran’da yaşayan bir baba da,

Filistin’de büyüyen bir çocuk da aslında aynı şeyi ister.

Huzurlu bir hayat…

Güvenli bir gelecek…

Ve yarın sabah uyandığında savaş haberleri duymayacağı bir dünya.

*

Haritalarda ülkeler farklı renklerle çizilir.

Sınırlar kalın çizgilerle ayrılır.

Ama o sınırların içinde yaşayan insanların umutları birbirine çok benzer.

*

Erzurum’un kahvesinden dünyaya bakınca insanın aklına şu geliyor:

Dünya büyüdükçe sorunlar karmaşıklaşıyor, ama insanın ihtiyacı hiç değişmiyor.

Huzur.

*

Belki de bütün mesele tam da burada.

Dünya büyük hesapların peşinde koşarken, insanlık hala en basit gerçeği öğrenmeye çalışıyor.

*

Barış, savaş kadar kolay konuşulabilseydi…

Belki de dünya çok daha sessiz bir yer olurdu.